Meinung
Do bische platt: Was soll die Aufregung über Soldaten auf dem Weihnachtsmarkt?
Unser Bundeswehr hat’s net leicht. Des sieht mer mol widder an dem ganze Heckmeck weje denne paar Waffe uff’m Weihnachtsmarkt. Mer kennt menne, do hätt e Stoßtrupp mit Handgranade de Alexandresplatz gesterm un mi’m Bajonett e Brotworschd uffgespießt. Ihr Leit, losse die Kerch im Dorf! Ei e Soldat uff’m Weihnachtsmarkt mit seim Gewehr, des is doch werklich kee Skandal, solang wie er net demit um sich schießt. Ich kammer net vorstelle, dass do jemande draumatisiert worr is un jetzat nimmie ruhisch schlofe kann.
Mir ware vor enner Woch uff’m Weihanchtsmarkt in Stroßborsch. Mei lieber Schollie! Iwerall schwarze Uniforme mi’m MG im Anschlach, manche mit Maske vor de Nas, Kerle groß wie Kleederschränk, faschd so groß un kräfdisch wie ich, un kenner hat sich gefercht. Aller, die hann dort mit de Terrorischde schlechde Erfahrunge gemacht. So kennt mer jo ah bei uns denke: Soldade sorje fer unser Sicherheit, net bloß am Hindukusch, sonnern ah uff’m Alexandersplatz.
Wie ich e Lauser war, sinn die Amis un Franzose dorch die Stadt marschiert, nadierlich mit Gewehr iwwer de Schulder. Mir Buwe sinn hinner de Franzmäner her un hann laut gesung: Links, links, links, hinnerm Hauptmann stinkt’s, de Mussiö hat in de Hosse geschiss, Babier, Babier, Babier! Wann die Amis im Jeep vorbeigefahr sinn, hammer geruf: Mister, Schuwinggam, please!
Ich bin nie Soldat gewest. Wie se domols unser Bundeswehr uffgebaut hann, do hann se mich net gebraucht. Awwer ich bin gemuschdert worr. Mir ware in de Obersekunda un hann zum Kreiswehrersatzamt noh Laudre gemisst. Dodefor hammer e Daa schulfrei, e Freifahrt mit de Bahn un zeh Mark Handgeld kriet, des mer in de Bahhofswertschaft umgesetzt hann. Mit annere Worde: Mir hann uns e scheener Daa gemacht. Aller, nohm Abidur hammer zwee Johr lang demit rechne misse, gezoo se werre, es hat awwer bloß e Handvoll vun meiner Klass getroff , un ich war net debei.
Awwer ich hab mei Wehrpass kriet un hab ne heit noch. Do is uff de erschd Seit mei Passbild mit de Personalie, ansunchde bloß leere Blädder. Des hat abber gelangt, um sich bei de Amis uff’m Kreizbersch in die Clubs enin se schmuggele. Un dort hab ich dann als Pseudo-Soldat mei erschdes Chili gess, e Whisky dezu gedrunk un mit mei’m Girlfriend Rock’n’Roll gedanzt. E paar Johr schbäder dann hab ich bei de Kanadier uff’m Fluchplatz e Feriejob gehat unn die Stroße gekehrt. So hab ich geholf, dass mir de Kalde Kriesch gewunn hann.
Aller, ich hab nie in die Kasern gemisst un bis heit nix mi’m Kommiss am Hut, awwer desweje reesch ich mich noch lang net iwwer e Soldat mit seim Schießgewehr uff. Un wann ich enner vun denne uff’m Weihnnachtsmarkt getroff hätt, dann hätt ich’m e Glühwein ausgebb.