Zweibrücken
Mundart: Es Monaschätzje will golfe gehn
Hammer uns also ledschd Woch zum heimliche Feierowendschöppche beim Bruno im Keller getroff. Aller, es sinn jo widder meh Lockerunge erlaubt, un mir ware ah bloß se dritt aus zwee Haushalde (de Paul zählt do net, weil die Buddick, die er un’s Mona zamme hann, kammer net als Haushalt bezeichne). Außerdem war des e Notzulassung, wie des im Corona-Deitsch heeßt, weil mer des Fässje Bier vorm Vefallsdatum rette wollde. Un es wär ah ganz scheen gemiedlich worr, wann de Paul net so e Schdinklaun gehat hätt.
An allem is die Anne Will schuld, des geschwätzisch Hinkel. Saat die doch in ihrer Talkshow, jedie Fraa sollt sich zum Indenationale Frauedaa ebbes vun ihrm Mann winsche. Des war nadierlich meim Monaschätzje Wasser uff die Miehl. Stelle eich vor, hat er gejomert, jetzat hat’s sich gewinscht, dass mer zamme Golf spiele gehn. Golf spiele! Ei kee zeh Perd bringe mich uff de Golfplatz zu denne alde Gockel un iwwerkandidelde Weibsleit.
Mo langsam, hat do de Bruno gemennt. So schlimm is des gaa net. Ich war ledschde Summer mit meim Fienche drunne an de Schließ Golf spiele, un mir hann e Haufe Spaß gehat, vor allem wie’s Fienche iwwer sei Golfschlächer gestolpert is un de Läng noh im Gras gelee hat.
Ei du Dummbeidel, hat de Paul gekrisch, mei Monache will doch kee Minigolf spiele, sonnern des richdisch vornehme Golfgedööns. Es hat sich schunn e Golfkoschdiemsche, e Golfhütche un e paar schottische Golfschlappe kaaf un stolziert in dere Uffmachung deheem dorch die Wohnung.
Bass uff, hab ich ne beruhische wolle, ich hab geles, dass mer do so e Schnupperkurs buche kann, um die Sach erschd emol ausseprobiere. Nix do, hat de Paul gekrisch, wann mei Monache erschd mol geschnuppert hat, gebt’s kee Serick meh, ei ich kenn doch des Luder! Was koschd dann alleen so e Golfschläächer! Un dann die viele Golfbäll, die de dauernd suche muschd un nimmie finnsch! Ei ich glaab, ich schick der Anne Will die Rechnung.
Ich hätt do schunn e Idee, wie de deim Monaschätzje die Golfflause austreibe kannsch, hab ich ne gedröscht. Ich hab mer mit meiner Fraa so e Art Golf fer arme Leit, wie mir’s sinn, ausgedenkt. Mir schbaziere als de Roseweesch entlang, un alle fuffzich Meder bicke mer uns un duun so, als dääde mer e Golfball uffhebe. Des is genau so spannend wie echdes Golf. De Paul hat e bissje dumm aus de Wäsch geguckt: Du mennsch, dodemit kriet mei Mona de Leede am Golf? Dann hat er de Kopp geschiddelt: nee, ich weeß net. Probier’s enfach mol aus, hab ich’m geroot, du glaabsch jo net, was dei Monaschätzje am nächschde Daa fer e Kreizweh hat.