Zweibrücker Mundart
Do bische platt: Im Kreis erum wie de Goldfisch im Glas
Jed Johr hab ich im Summer zweemol iwwer unser scheenes Freibad an de Schließ geschribb, weil ich dort net bloß gern im Wasser, sonnern ah in meine Erinnerunge schwimm. In de Vegangeheit war des gleichzeidisch oft e Plädoyer geje die Plän, des Bad zusemache, weil’s sich net lohne dääd. Die Angschd misse mer im Moment nimmie hann, hoff ich jedenfalls, wo’s jetzat vun de Stadtwerke gemenädchd werd. Vor vier Woche hab ich iwwer unser erschder Besuch im Corona-Bad vezählt, un jetzat fallt’s mer schwer, e Nachruf uff die Badesäsong se schreibe.
Es Corona hat’s Kommando
De Brennemann Werner is werklich net se beneide. Endlich is er de Chef vun de Schließ un awwer doch net, weil’s Corona es Kommando hat. Awwer er hat sich tapfer geschlaa, de Werner. Weje dem eeletze Virus, dem dabbische, war desmol alles annerschder. Es hat net richdisch Schbass gemacht, mit enner Mask vor de Nas iwwer die Wies se spaziere un im Kreis se schwimme wie e Goldfisch im Glas. Desentweje war de Besuch trotz scheenem Wedder ah net arisch. Knapp 11 000 Leit hann se insgesamt gezählt; alla, wann mer die Security un die viele Bademeeschder abzieht, gebt des noch knapp 10 000 Besucher.
Als junge Kerle prakdisch an de Schließ gewohnt
Es war halt kee Freibad meh, so wie frieher, un erschd recht kenns so wie ganz frieher, wie mir als junge Kerle in de Summerferie prakdisch an de Schließ gewohnt hann, frei wie junge Hund. Alla, ah domols hat’s schunn e paar Reeschele geb, mer hat net vun de Seit ins Becke springe un kee Badegäschd ins Wasser schubse derfe, awwer des war’s dann ah schunn. Na ja, mir hann’s Kofferradio net so laut uffdrehe derfe, un wann mer im Eckelche uff de Badedeck mit unserm Schätzje zu arisch lieb ware, hat’s ah die Trillerpeif gebb. De eensische Security-Mann war de Bademeeschder Messerle, un der hat schunn emol e Au zugedrickt, wann mir Buuwe losgeleet hann.
Jetzat hat schunn am Ingang e Security-Soldat gestann un mich mit enner Mien angeguckt, als wollt er saan: Loss der’s net infalle, ohne Badehos se schwimme. Debei hat des die Corona-Veordnung noch net emol vebott. Un iwwerhaupt war im Freibad nix meh richdisch frei. Wejem Corona-Abstand net dran se denke, uff de Badedeck se kuschele, awwer uff die Idee wäre mer sowieso net komm, mei Fraa un ich, do simmer driwwer enaus. Un e Kofferradio nemme mir ah nimmie mit, sonnern sinn froh, wammer unser Ruh hann. Es eensisch laude ware die Durchsaache im Lautsprecher mit de Corona-Vorschrifde. Un do hab ich mich jedesmol an de Bademeeschder Julius Messerle erinnert, der um punkt sechs dorchs Mikro sei Sprichelche gesaat hat: „Kinder unter 14 Jahren Feierabend!“. Ach wie gern dääd ich des nochmol heere.