Zweibrücker Mundart
Do bische Platt: Die Ohrwormdrobbe
Vun weidem isser mer schunn uffgefall, de Paul: Wie gehetzt isser iwwer die Stroß un hat de Kopp so komisch schief gehall. Beinächschd wär er unner e Audo komm. Paul, was is bassiert?, wollt ich wisse. Hall mich net uff, hat er gesaat, ich bin uff’m Weesch zum Ohredokder. Oje, hab ich ne bedauert, Ohreweh is ebbes Schlimmes, do dusche mer arisch leed, dabber dummel dich! Ei ich wär froh, wann’s bloß Ohreweh wär, hat er gejammert, viel schlimmer: Ich hab seit geschder e Melodie im Kopp, so e Ohrworm, un werr ne nimmie loß. Ich heer in Gedanke des dabbisch Lied „Im Frühtau zu Berge“, vun morjens, wann ich wach werr bis owends, wann ich schloofe geh, un nachts drääm ich devunn – vun alle 18 Strophe.
Moment, hab ich iwwerleet, des hat doch kee achzeh Strophe, heeschdens fünf, die hammer als uff’m Wannerdaa gesung: „Im Frühtau zu Berge wir ziehn fallera, durch Felder...“ Heer mer uff, hat er gescholl, de Paul, ich kann’s nimmie heere! Wann de bloß die offizielle Strophe zählsch, dann sinn’s finf, awwer mir hann doch noch e Haufe selbert dezugedicht. Die sechst Stroph fangt an „Mach schnell die Dier zu, es zieht, fallera“.
Ich hab’m viel Erfolsch beim Ohredokder gewinscht. Des war vor drei Daa. Geschder hab ich ne widder gedroff, un er hat noch immer so e belämmerdes Gesicht gemacht. Un? Hab ich gefroot. Froo net, ich muss nochemol hin, hat er geheilt. Der Ohredokder hat mer deire Ohrwormdrobbe veschribb, un wie ich heit morje wach werr, hab ich die ganz Hitparad vum Dieder Thomas Heck im Kopp, die erschd, die ich im ZDF gesiehn hab, im Okdober 69 war’s, vum erschde Platz „Mendocino“ mi’m Michael Holm, iwwer „Geh nicht vorbei“ , vum Christian Anders un de „Monika“ vum Peter Orloff bis zu de Nummer finf „Pretty Belinda“ vum Bernd Spier. Do werrsche grad verickt. Moment, hat er gesaat, ich sing der’s mol vor. „Mendocino, Mendocino, ich fahr jeden Tag…“ Heer bloß uff, hab ich ne unnerbroch, sunsch stecksche mich am Enn noch an, geh liewer dabber zum Dokder.
Heit Morje hammer uns widder gedroff. Er hat iwwers ganze Gesicht geschdrahlt, de Paul. Gradulier der, hab ich gessat, bische denne Ohrworm jetzat endlich los? Net so ganz, hat er gemennt. Ich hab jetzat de Marsch vum River Kwai im Hern, awwer des is wennischens e dollie Melodie. Moment, ich peif der’s mol vor. Awwer dodemit is die Geschichd leider noch net se Enn. Seitdem geht mir des „Im Frühtau zu Berge“ nimmie aus’m Sinn. Wer kann dann do helfe?