Do bische platt
Wie’s frieher uffem Turnerjahrmarkt war
Wer kann sich noch dran erinnre: Uff de Daa genau vor zwee Johr hab ich driwwer lamendiert, dass de Turnerjohrmarkt weje dem dabbisch Corona ausfallt. Desjohr hab ich mich freeje derfe, dass die Welt an de Pinkschde widder in Ordnung is, toi, toi, toi! Noh de zwee Weltkriesche war des de dritte Kriesch, der uns es Feiere vermiest hat.
Wie gesaat, die Turner hann widder ihr Johrmarkt organisiert un genau so wie ich demit gereechent, dass die ganz Stadt dabber an die Rennwies rennt. Awwer es is halt nimmie wie frieher, wie de Johrmarkt e einmalischie Attraktion gewest is. Wahrscheinlich gucke sich die junge Leit heitsedaas die Achderbahn lieber im Internet an, kannsche nix mache.
Fer ennie Mark zweemol Geischderbahn
Fer uns frieher war de Johrmarkt net bloß Zeitvetreib un Amüsemang, sonnern vor allem Freiheit un Iwwermut. Mir hann die Pingschddaa prakdisch uff’m Kleene Exe, wo domols de Turnermarkt deheem war, gelebt un gewohnt. Nur zum Schlofe un Esse simmer zwischedorch dabber mol heemgerennt. Angefang hat’s schunn e paar Daa vorher, wie ich mei Kerwegeld ingesammelt hab.
Mei großes Glick: In de fuffzischer Johre war unser Haus mit Vewannschaft vollgestoppt: Zwee Omas, e Oba, zwee Tande un zwee Unkel hann sich uff de drei Etasche gedrängelt, mei Muddie un mei Vadder net se vegesse. Es hat zwar jeder bloß fuffzisch Penning spendiert, awwer in de Summ hat’s sich rendiert. Ennie Mark war domols schunn e Haufe Geld: Des hat fer die Boxbud gereicht odder zweemol Geischderbahn odder e Brodworschd plus vier Mohreköpp (des hasche domols noch so saan derfe).
Spaß beim Rumstromere
De merschde Spaß hat awwer es Rumstromere gemacht. Sticker hunnerd Runde am Daa hammer gedreht, an jeder Bud korz Halt gemacht, an de Bersch-un-Talbahn die neischde Schlacher vum Freddie un de Everly Brothers gehört un zehmol unser Geld im Hossesack gezählt, bevor mer e Grosche ausgebb hann. Favoridde fer’s Groschegrab ware wie gesaat die Boxbud, wo’s Maurer Lissje die Champions gebatscht hat (jetzat boxt er mit de Engel e Rund im Himmel), dann Toni Teufels Steilwandfahrer un de Audoskooter. Net se vegesse die Schaubude mit ihre Weltsensatione. Do hat’s zum Beispiel die „Schau seltsamer Menschen“ gebb, die heit e Skandal wär: mit de siamesische Zwillinge Hans un Franz, em Vochelsmensch, Zwidder zwische Mann un Geier, de elekdrisch Susann, an der de Gliehbirne zum Leuschde hasch bringe kenne, die Frau ohne Unnerleib un als so weider. Aller, mit de dicke Berda, sechs Zentner schwer, die am Daa zeh Lidder Milch gedrunk un fünf Dreipinder vedrickt hat, kennschde heit kee Staat meh mache: Do dääde se im Publikum einische Dicke glatt iwwertrumpfe.
Heit simmer bescheiden un mit enner Roschdworschd un e paar Pingschdschöppcher sefriede. Mit dem Geld hätte mer frieher awwer drei Daa lang Reitschul fahre kenne.