Do bische platt RHEINPFALZ Plus Artikel Wie in Pompeji hat mer die nei Stadt uff die ald druffgebaut

Die ganz Innestadt steht uff em Schuttbersch. Vorm ehemalische Wertshaus Zum Hirsch kammer’s noch guud siehn, weil dort noch e S
Die ganz Innestadt steht uff em Schuttbersch. Vorm ehemalische Wertshaus Zum Hirsch kammer’s noch guud siehn, weil dort noch e Stickelche urspringliches Niveau erhall is.

Die Poller in der Fußgängerzone kosten 66.000 Euro mehr als geplant, weil die Arbeiter auf Mauerreste gestoßen waren. Dass dort Trümmer liegen, muss man als Zweibrücker doch wissen, findet unser Mundartkolumnist.

So, ihr Leit, die Feierdaa un de Silvesderkader hammer iwwerlebt, awwer de Christbaam steht noch bis zu de Heilische Drei Könische, so isses Brauch. Ware ner mit de Geschenke sefriede? Fer die Stadt hat’s jo schunn zwee Woche vor de Weihnachde e scheenie Bescherung gebb: Bei de Abrechung wa’s mol widder deirer wie im Angebot: 66.000 € meh hann die Poller koschd, die unser Fußgängerzon schitze solle. Aller, kennt mer jetzat saan, so laaft des doch immer, kee Grund sich desentweje uffsereeche. Ich hab mich trotzdem uffgereecht, un zwar weje de Begründung vun de Koschdeiwwerschreidung: Im Unnergrund hätt's Schwierischkeide gebb, mit denne mer net gerechent hätt. Do wäre Rohre un Mauerreschde vebuddelt gewest!

Ei ihr liebe Leit, mir sinn do in Zweebricke un net in Westerland uff Sylt! Wer bei uns e Loch grabt, der stoßt net uff feiner Sand, sonnern uff die Trimmer vun de alde Herzochstadt, die im März ’45 in Grund un Boddem gebombt worr is. Die ganz Innestadt steht uff em Schuttbersch. Vorm ehemalische Wertshaus Zum Hirsch kammer’s noch guud siehn, weil dort noch e Stickelche urspringliches Niveau erhall is. Wer des net weeß, hat bei uns nix velor. Odder er froot halt seerschd mich, bevor er mim Buddele anfangt. Weil ich nämlich domols debei war, wie mer die riesische Schutthald ufgeraamt hat.

Zwee un e halbes Johr war ich ald, wie mei Vadder un mei Muddie im September ’45 mit mir heem komm sinn. Am Bahnhof simmer ausgestieh un hann uns uff de Weesch in die Landauer Stroß gemacht. Ich hab glei gesaat, mer gehe am beschde dorch die Allee un net dorch die Hauptstroß, awwer die zwee Alde hann’s besser gewisst. Die Hauptstroß war bloß e Trampelpädche, neewe dem es Trimmerbähnche gefahr is. Die Lore sinn vun em Oltschbagger voll geschaufelt worr, awwer ah vun junge Männer un Fraue, die sich dorch de Schutt gewiehlt hann. Enner vun denne Buwe is mer weje seiner Größ uffgefall, des war de Elef. Er hat Hänn gehat groß wie Schaufele; mit denne hätt er ganz alleen de Alexadersplatz geräämt, wie mol de Bagger ausgefall is, hat’s geheeß.

Im erschde Stadtrat im November ’46 hat de Stadtbaumeeschder Groß bericht, dass iwwer e Million Kubikmeder Schutt angefall is, un weil mer net gewisst hat, wohin demit, hat mer’s gemacht wie die domols in Pompeji: die nei Stadt enfach uff die ald druffgebaut. E Haufe Trimmer sinn ah uff de Klenne Exe geschafft worr. Un desweje derf sich kenner, der bei uns im Bodde buddelt, wunnere, dass er uff Alt-Zweebricke stoßt. Ich dääd desentweje em Stadtbauamt vorschlaan, dass se an jedie Ausschreibung die do Gloss vun mir dranhänge, demit die Bieder Bescheid wisse.

x