Do bische platt
Weje de Milch is mei linker Arm enner Sandimeder se lang
Es is immer dieselb Leier: Wann ich mir die Zeewenäschel geschnitt hab, krie ich de anner Daa Kreizweh, weil mer des Runnerbicke zu de Fieß so schwer fallt. Neilich war ich desweje mol widder bei meim Knochedokder. Der hat mich grindlich von Kopp bis Fuß unnersucht, vemess un abgekloppt un dann de eischene Kopp geschiddelt: Ei mei linker Arm wär e ganser Sandimeder länger als wie de rechde, des wär net normal. Ich hab mer gedenkt: Der do Dokder weeß ah net alles. Gesaat hab ich: Was is dann heit noch normal, Herr Dokder.
Un dann han ich’m die Ursach fer denne iwwrische Sandimeder verod. Dodran is die Milch schuld! Er hat nochmols de Kopp geschiddelt un gefroot: die Milch, wieso dann des? Un do hab ich’m die Geschichd vum Milchkarussell vezählt.
Zum Milchlade in de Glockegass
Wie mir Buwe ware, do sinn mir zweemol die Woch mit de Kann zum Milchlade in de Glockegass geschickt worr. Dort hat uns die Fraa Grund mit de Kell zwee Lidder in unser Kann abgemess, mir hann bezahlt un uns widder uff de Heemwesch gemacht. Drauß vorm Milchlade hat sich awwer se-erschd es Milchkarussell gedreht. Mir hann die Kann am ausgestreckde Arm senkrecht im Kreis geschleidert, ohne Deckel, des war Ehresach. Un ohne e ensischer Drobbe se veschidde! Des Milchkarussell hat enfach zum Milchhole dezu geheert.
Un weil ich als Linkshänner immer de linke Arm hab rodiere losse, Herr Dokder, hab ich gesaat, is mei linker Arm iwwer die Johre halt e Stickche länger worr. So wie er mich anguckt hat, wollt er des net glaawe. Aller so sinn se halt, die Dokdere.
Die Milch dääd in de Kopp steije
Awwer jetzat Owacht! Die Milch is tatsächlich net so gesund, wie mer immer gedenkt hann. Sie kann em net bloß de Arm in die Läng ziehe, sonnern ah richdisch krank mache. Hat jedenfalls so e gescheider Professor fer die Ernährung neilich in de Zeidung geschribb. Die Milch dääd nämlich in de Kopp steije un dort die Zelle dorchnanner bringe. Es gäb also so e Art Milchkarussell im Gehern.
Also ich weeß net! Mei liewer Professor, die Kinner vun meiner Generation sinn mit Hekdolidder vun Vollmilch groß worr, ohne dass mir do große Probleme mit unsere Köpp kriet hädde. Aller, e paar Querköpp sinn ah unner uns, awwer die hat’s schunn immer gebb, un des sinn ah oft meh die Bierdrinker.
Un ich kenn einische Veganer, die sich do besunnersch hervorduun, obwohl se um die Milchkann e großer Booe mache. Ich drink heit noch gern Milch. Am allerliebschde direkt aus de Tudd, weil’s jo kee Kann un kee Milchgeschäft meh gebt. Awwer ich kann immer noch gradaus denke.
Mi’m Milchkarussell hab ich allerdings schunn lang uffgeheert. Mit de Milchtutt dääd ich mer do awwer ah arisch schwer ...