Do bische platt
Mer musses halt veschdehe mit de Gailcher
Am Samschdaa war uff unsrer Rennwies mol widder schwer was los: 200 Johr Perderenne in Zweebricke! Wie oft die Renne werklich stattgefunn hann, weeß kenner so recht. Es is ah gaanet enfach, die Renndaa se zähle, weil schunn vor 1821 die Offiziere vun de Schwolleschee uffm Exe um die Wett galoppiert sinn, des ware awwer meh wilde Husareridde. Offiziell is es erschd am 12. Oktober 1821 worr, am Namensdaa un zu Ehre vum bayrische Keenisch Max, der ah de ledschde Zweebricker Herzoch (ohne Land) gewest is. Während de Weltkriesche sinn die Renne dann alsmol ausgefall, uff de anner Seit hat’s frieher ganze Rennwoche gebb. Also losse mer’s debei: 200 Johr Gaulsrenne in unsrer Stadt.
Es gebt Leit, die gehe vor allem zum Renne, um uff die Gailcher se wedde. E Totalisator, wo des vun Stadde geht, hat’s schunn vorm Erschde Weltkriesch gebb. Heitsedaas kann mer ah iwwers Internet wedde, des heeßt, iwwerall uf de weide Welt sitze an unserm Renndaa Leit in de Wettbüros un setze ihr Geld uff die Perdcher, die iwwer unser Rennwies feesche. Die Kehrseit: Es werre e Haufe Renne zur selb Zeit zammegeleet un organisiert, damit sich des ah lohnt. Un desweje war unser Jubiläumsrenne ah ausnahmsweis an em Samschdaa.
Es is schunn e paar Jährcher her, do wollt ah de Paul mol die Perdewett ausprobiere. Er hat e Paar Geheimtipps vun em Experde kriet un hat wie verickt uff die angebliche Faworidde gesetzt. Jo, Peifedeckel. Wie er nohm finfde Renne sei ganzes Geld veschbielt gehat hat, hab ich ne uff e Rennschöppche ins Bierzelt ingeladd. Im selbe Aueblick fangt’s wie aus Kiwwele an se reene. Alla, Reenfeschd hammer als zum Perderenne gesaat. Mir wetze also los Richdung Zelt, do bleibt de Paul plötzlich wie angeworzelt stehn.
Los, Paul, hab ich geruf, mir werre jo batschnass. Er saat kee Wort un deit uff sei linker Fuß. Do hab ich’s ah gesiehn: Unner seim Schuh hat e Hunnerd-Euro-Schein rausgeguckt. Loss der nix anmerke, hat de Paul gepischbert, vum Zelt her gucke se schunn. Richdisch, am Ingang hann e paar Männer geschdann un sich gewunnerd, dass do drauß im Wolkebruch zwee Deppe stehn un batschnass werre. Mir waade, bis es nächschde Renne losgeht, dann guckt kenner meh her, hat de Paul gemennt.
Noh zeh Minudde hat’s uffegört, mir zwee ware wie aus de Bach gezoh, un es nächschde Renne is angesaat worr. De Paul hat sich noh dem Schein gebickt un ne dabber ingschdeckt. Dann simmer nuff zum Bruno un hann uns e Grock geje die Freck beschdellt. De Paul hat mim nasse Hunnerder bezahlt un gesaat: Bruno, denne do hammer bei de Perdewett gewunn. Mer muss es halt veschdehe mit de Gailcher, gell.