Do bische platt RHEINPFALZ Plus Artikel Mama klappert mit Geschirr, Papa hält Mittagsschlaf

Was ist Heimat? Vielleicht Papas Mittagsschläfchen?
Was ist Heimat? Vielleicht Papas Mittagsschläfchen?

Was ist Heimat? Diese uralte Frage, die gerne in Schulaufsätzen gestellt wird, treibt unseren Mundartautor Wolfgang Ohler schon seit Kindheitstagen um.

Die ledschd Woch war nochmol richdisch Summer, bevor er sich ball veabschied, un glei is widder iwwer die Hitz gescholl worr. Mir solle’s mache wie die Spanier, hat desweje unser Gesundheitsminischder vorgeschlaa: Middas von zwee bis finf Siesta halle un dodefor mit de Arwet morjens frieher anfange un owens späder uffhöre. Mei Freind Paul macht’s grad annerschder erum: Er fangt morjens erschd gehe zeh Uhr an, hört schunn middas geje drei uff un macht zwischedorch öfder mol e Päusje. Aller, er is jo im Ruhestand un schafft sowieso nix.

Die Idee mit der lang Middaspaus is net iwwel, hat awwer e Problem: Wann’s so arisch heeß is, kannsche net richdisch schlofe, hängsch bloß erum un schwitzschd. Awwer mer kennt jo e Stinnche odder zwee ins Freibad gehe un e paar Runde schwimme, dann wär mer fer de Reschd vum Daa munder un fidel. Odder mer geht in de Biergade un drinkt e friehes Feierowendschöppche. Awwer nee, dann kannsche die Arwed glei ganz vegesse.

Des kann doch net so schwer sinn!

Do fallt mer in, wie des frieher bei uns deheem mit de pälsisch Siesta war. Es Middaesse war erum, un ich hab mich mit de Hausaufgabe an de Kischedisch gehockt. Mei Vadder hat sich uff die Chaiselongue geleet un die Zeidung geles. Noh drei Minudde hat er sich des Blatt uff’s Gesicht geleet, demit ne die Stubbemigge net störe, un is glei ingeschlof.

Ich hab e Aufsatz schreibe misse: Was ist für dich Heimat? Mir is um’s Verrecke nix ingefall. Des kann doch net so schwer sinn, hab ich mer gesaat, awwer die Hitz hat die Gedanke gelähmt. Die Migge sinn um die Kischelampg gesurrt, mei Muddie hat am Spielsteen mi’m Gescherr geklappert, drauße im Hof hat die Sunn vum blooe Himmel geschien un die Amsel e Liedche gesung. Un mir is nix ingefall. Mei Vadder hat angefang, leis se schnarche, un sei Adem hat’s Zeidungsblatt gehob un widder gesenkt. Ich hab mi’m Finger uff’m Wachsdischduch die Gringel nohgezoh, die de heiße Milchtopp ingebrennt hat, un am Fedderhalder gekaut.

Ich schreib un schreib un schreib

Was ist für dich Heimat? Veflixt, Heimatkunde is doch mei Lieblingsfach! Die Migge summe, de Vadder schnarcht, es Gescherr klappert, die Amsel singt, un mir fallt noch immer nix in, des is zum Mäusemelke. Die saubleed Hitz!

Un do fallt mer’s wie Schuppe vun de Aue. Plötzlich sieh un hör ich mei Heimat un schreib dabber in mei Schulheft: Ich sitz am Kischedisch, unner de Kischelamp summe die Migge, mei Muddie klappert mi’m Gescherr, mei Vadder leit uff de Chaiselongue, macht sei Middasschläfche un schnarcht, drauße im Hof is Summer un die Amsel singt ihr Lied …

Ich schreib un schreib un schreib, ah jetzat, was fer mer mich die Heimat is. Ich schreib mei ganzes Lewe un kann eenfach net uffhöre, duud mer leed ...

x