Do bische platt
In unserm Freibad kennt ma e Haufe Geld spare
Aller, ich will mol net so sinn un ah widder ebbes iwwer unser Freibad schreibe. Frieher hab ich kee Saison ausgeloss, hab mei Badehosse angezoo un bin mei fuffzisch Meder geschwumm, un zwar an emm Stick, un anschließend hab ich in meiner Kolumne driwwer geschribb, Johr fer Johr. Seit drei Johr bin ich nimmie debei, wann’s im Mai heeßt: Pack die Badehose ein! Wie ich’s ledschde Mol in de Schließ schwimme war, bin ich zwar noch guud nunner komm ins Wasser, hab awwer anschließend Mieh gehat, widder nauszukrawwele. Alder, hab ich do zu mer selbert gesaat, alles hat sei Zeit, wie schunn de Salomon gewisst hat, un der is mit achzich ah nimmie schwimme gang.
Es hat mer allerdings schunn gefehlt, grad in de ledschde Summer, wann’s Sticker verzich Grad heiß war un ich de Lärm vun driwwe gehört ab. Ich wohn halt direkt neewe dran, un die Schließ war jo faschd mei Privatbad gewest, un des 77 Johr lang. Ich bin nämlich schunn mit meiner Muddie niwwer gang, do war ich grad uff de Welt. Domols war’s noch die ald Schließ driwwe uff de anner Seit vum Schwarzbach. Wie ich dann dreizeh war, hab ich die nei Schließ im Juli 56 mit meine Freinde ingeweiht; die Geschicht hab ich eich schunn vezählt.
Es werd jed Johr gemunkelt, dass mer se ball zumache dääd, unser Schließ. Awwer jetzat hammer e Owwerborjemeeschder, der selbert e guder Schwimmer is un sich fer unser Bad insetzt. Vun de friehere Owwerschde im Rathaus hat mer jo bloß de Werner von Blon im Schwimmbad gesiehn: Wann die Sunn geschiehn hat, isser schunn frieh am Morje im Bademandel dorch de Guldeweesch dabber niwwer geschluppt un e paar Meder geschwumm, bevor er uff’s Rathaus spaziert is.
De Marold, unser neier Stadtchef, hat bei de Saisoneröffnung in seim erschde Dienschdjohr ah gezeit, wie mer viel Geld spare könnt. Weil’s domols arisch kald war, isser mi’m Neoprenanzuch ins Wassee gehupst. Dodran hätt mer sich e Beispiel nemme kenne: Wann jeder beim Schwimme sei Neopren anhätt, kennt mer uff die Heizung vezichde un des Bad schunn im Februar uffmache.
Jetzat gebt’s sogaa e rischdischie Lobby fer unser Freibad. Mi’m Name vun dem Verein hann se sich schwer geduun; enfacher wär gewest. „Schließ uff“ (un net zu!)“. Awwer mei Seesche hann se, un ich bin ah gern bereit, mit guude Rotschläch se helfe. Ich weeß, dass mer an de Schließ net bloß schwimme lerne kann, sonnern ah es Poussiere. Mer muss dodezu bloß die richdisch Ausrüschdung hann: Außer de Badehos es Kofferradio un de Kamm, dann kann nix schiefgehe, un du brauchsch kee Parship. An de Schließ hab ich mei Fraa kennegelernt!