Mundartkolumne: Do bische platt Ich geh’ nur noch alle drei Monat zum Friseer

Haarige Sache.
Haarige Sache.

Hanner des mitkriet? Hanner des mitkriet? De Paul hat e Talent, so zu froon, dass kenner weeß, was er mennt. Hanner des mitkriet? Nee Paul, des hammer net mitkriet, hopp, vezähl!

Ei es Bundeskanzleramt hat veroot, dass se fer die Merkel iwwer 50.000 Euro fer die Kosmedik un Gedöns ausgebb hann, seit se nimmie im Amt is. Des wär ihr guudes Recht, weil se jo noch immer in de Öffentlichkeit stehe un unser Land repräsentiere dääd un das ah nödisch hätt.

Ei do is was dran, hat de Bruno, unser Wert gemennt un es nächschde Feirowendschöppche gezappt. Wo die Alt-Kanzlerin ufftaucht, werd se doch glei foddografiert, un jeder will mit rer e Selfie mache. Sie is halt arisch beliebt, seit se kee Nutze un kee Schade meh anrichde kann, un do muss se halt guud aussiehe, vor allem um de Kopp rum. Ei was is dann des fer e Quatsch, hat sich de Paul uffgereecht: Wann se so schofel aussiehe dääd, wie se’s ohne Makeup un Kosmedik is, dääd se ah nimmie so oft foddografiert werre. Ei seit mei Mona des vun de Merkel ihrm Etat fer die Scheenheet weeß, will se jetzat ah jedie Woch zum Friseer. Die Merkel is mei finanzieller Ruin, wann ich’s eich saa!

Sie hann die Schablon gefunn

Aller, jetzat gönn rer des doch, sie hat jo sunsch nix meh vum Leewe als des bissje Stolziere un Angebbe. Wisse ner noch denne Witz iwwer ihr Friseer? Der hätt e Unfall gehat, hat’s geheeß, awwer ke Problem, sie hann die Schablon gefunn. Un ihr Mann hat jo ah was devunn, der arm Deiwel, wann sei Fraa wennischens um de Kopp rum einischermaße aussieht. Mir drei sollde uns e Beispiel nemme un ah als mol öfder zum Hoorschneider gehe, gell.

Also bei mir langt’s, wann ich mich bei meim Friseer alle drei Monade blicke loss, hab ich gesaat, bei denne paar Fusselcher uff meim Kopp. Ei ich geh ah ersch, hat de Paul gemennt, wammer die Kapp nimmie basst. Wisse ner noch, wie des frieher war: Jede Monat simmer zum Friseer geschickt worr, demit mer ordentlich un sauber die Hoor geschnitt kriet hann. Es hat domols fer uns Buuwe ah bloß ennie Mark fuffzisch koschd un net so viel wie bei de Merkel. Ei ich hab des Hoorschneide gehasst, hab ich mich erinnert, de Scheidel gezoo wie mi’m Lineal, die Ohre frei wie zwee Fenschderläde un die Hoor mit Pomad feschd an de Kopp gebabbt.

Wenn ich endlich dauß uff de Stroß gestann hab, bin ich glei mit de zeh Fingere dorch die angeklebt Frisur un hab mich ordentlich struwwelisch gemacht. Ganz genau so is es mir gang, hat do de Bruno gestrahlt. Un wisse ner, wie ich dann ausgesieh hab: Wie die Merkel uff’m Fahrrad im Gewidder.

x