Mundart-Kolumne: Do bische platt E Anzuch, der schunn ewisch im Schrank schloft, hat e Ehreplatz vedient

8187696

In meine alde Jeans hab ich im Senegal Löwe gejaat.

So alle paar Woche kommt es Birgche, unser Dochder, aus Berlin e paar Daa uff Besuch. Sie schiddelt dann jedes Mol de Kopp un mennt, mir misste mol widder rischdisch uffrahme, es dääd bei uns aussiehe wie bei Jeebs. Ich weeß net, wie’s bei Jeebs deheem aussieht, bei mir herrscht jedenfalls Ordnung. Net die Ordnung, die unser Dochder gern hätt, mehr so e prakdische Ordnung, wo alles dort leit, wo ich’s brauch un desentweje net lang suche muss. Mir hann jetzat so e Art Waffestillstand geschloss, mei Dochder un ich. Sie derf sich jedes Mol enner Schrank vornemme, wo se dann Ordnung schafft, wie sie se sich vorstellt. Wann se widder heemgefahr is, schaff ich dann dabber widder mei Ordnung.

Am schlimmschde isses, wann se an mei Kleederschrank geht. Sie mennt, e Stick, des ich sechs Monade net angezoo hätt, wär iwwerflissisch un kennt in de Kleedercontainer wannere. Ich sieh’s grad annerschder erum: E Joppe zum Beipiel, der schunn zwee odder drei Johr lang still un brav uff’m Biechel aushalt, der hat’s vedient, dort weider se hänge. E Anzuch, der schunn ewisch un drei Daa im Schrank schloft, hat dort e Ehreplatz se guud. E Paar Schuh, die seit Johr un Daa im Schuhschaft bereit stehe, hann Respekt vedient un net de Kleedercontainer. Do loss ich ah net mit mer hannele un gebb net noh, es sei denn, mei Dochder werd richdisch bees. Dann brauch ich halt noch annere Argumende.

Du hasch Recht, saa ich dann, die do Jeans hann schunn e paar dinne Stelle, awwer des is doch jetzat grad Mode, gell! Jo schunn, saat se dann, bei de junge Leit, zu denne du schunn iwwer fuffzich Johr nimmie gehörsch. Bass uff, saa ich, mit denne Jeans war ich vor zwansisch Johr mit meim Freind Ernschd im Senegal, wie mer die Löwe gejaat hann, desweje häng ich so an denne Hosse. Im Senegal gebt’s kee Löwe, lacht se mich dann aus, mei Dochder. Logisch, saa ich, jetzat nimmie.

So vesuch ich, se mit meine Geschichde merb se dischbdiere, awwer es is halt mei Dochder, die gebt so schnell net uff: Wann de denne alde Schamass fortschmeischd, dann hasche widder Platz im Schrank fer schicke neie Sache. Falsch, saa ich, wann ich die guude Sticker do noch e paar Jährcher behall, brauch ich kee schicke neie Sache un desweje ah kee Platz defor im Schrank. Irschendwann gebb ich dann halt noh, weil ich de Klüchere bin, un opfer schweren Herzens e paar alde Sache, die se dabber in de Altkleedersack steckt. In de Nacht, wann se schloft, hol ich die Sahe widder raus un vesteckel se im Schrank. Dort find se mei Dochder am nächschde Daa, un als so weider...

x