Zweibrücken RHEINPFALZ Plus Artikel Do bische platt: Wie mir als Tarzan-Kinner de Dschungelschrei probiert han

Film-Tarzan Johnny Weissmuller mit Dschungelfreundin Jane, Boy und Schimpansin Cheetah.
Film-Tarzan Johnny Weissmuller mit Dschungelfreundin Jane, Boy und Schimpansin Cheetah.

Geschder Owend an de Thek war de Paul widder schwer am Schelle: Hanner des ledschdie Woch gesiehn, denne neimodischer Tarzanfilm im Fernsehe mit em Wickinger als Tarzan, mit blonde Locke un enner Sunnebrill uff de Nas? Aller, Paul, hab ich gesaat, e Sunnebrill hat er net gedraa. Egal, hat er als weider gescholl, des do war net mei Dschungelkönisch. Un jetzat les ich in de Zeidung, dass in Neinkeje e Tarzan-Musical uffgefiehrt worr is. De Herr des Dschungels als Operetteheini! Ei in was fer enner Zeit lewe mir dann!

Mir sinn arischeins vewöhnt, hab ich gemennt, weil mir in unsrer Juchend de one and only Johnny Weissmüller als Tarzan gesiehn hann. Der war halt die Wucht in Dose un sei Jane ah net se veachde. Wie hat die Schauspielerin glei widder geheeß? O’Sullivan, is’m Bruno ingefall, die war net vun schlechde Eldere, gell. Wann die sich an de Lian vun Baam zu Baam geschwung hat, do is ihr Ledderröckche kaum nohkomm. Jo, hat de Paul gestrahlt, un in „Tarzans Vergeltung“ hat se unnerum bloß so e klennes Lendescherzje angehat. Mei liewer Schollie, do hann die Schimpanse Aue gemacht. Un unser Tarzan hat net gesung odder rumgeschwafelt wie der Wickinger mit de Sunnebrill, der hat korz un bindisch gesaat: Ich Tarzan, du Jane! Meh Worde hat’s net gebraucht un alles war gesaat.

Ich weeß noch gut, hab ich mich erinnert, wie mer am Samschdaa Middaa drunne im Jaques Schließmeyer seim Central vorne uff de billische Plätz gehockt hann, es Licht is ausgang, de Gong hat geschlaa un de Vorhang is langsam vor de Leinwand zur Seit gezoo worr.

Bis mei Muddie komm isMuchxmäisjestill war“s im Saal. Dann hat em Metro Goldwyn Meyer sei Löb gebrillt, un schunn isses losgang. Ich hab vor Uffreeschung am ganze Leib geziddert wie Esbelaab un mit de zwee Hänn hiwwe un driwwe die Stuhllehn umklammert, dass se faschd abebroch is. Un schunn is er angefloo komm, de Johnny, un hat sei Dschungelschrei losgeloss, der is der dorch Mark un Been gang. Anschließend hammer am Bahndamm denne Schrei nohgemacht, hat sich de Paul gefreet, bis mei Muddie angerennt komm is, weil se gemennt hat, mir wäre unner de Zuch gerood.

Un beim Nutze Schorsch in de Maxstroß hammer uns alle verzeh Daa es Comic-Hefdche mi’m Tarzan kaaf, hab ich gesaat, fer fuffzisch Penning, genau so deier wie die Kinokaad. Desweje hammer uns abgewechselt. Emol warsch du dran, Paul, dann ich. Wie wär’s dann, hat de Paul vorgeschlaa, wann mir drei mol widder an de Bahndamm gehe un Tarzan spiele! Do misse mer uns beeile, hat de Bruno gemennt, sie wolle dort alles abholze un e Vebindung zwischem Storjebrickelche un dem neie Bahnsteisch anleje.

Was glaabsche dann, hat de Paul gesaat, wann mir in de Bääm hocke un de Tarzanschrei loslosse, traut sich des kenner.

x