Pfälzisch mit Ohler: Digitaler Sportunterricht RHEINPFALZ Plus Artikel Do bische platt: Uff’m Sportplatz ware die Dumme die Schnellschde un Beschde

So könnte der Sportunterricht in Zukunft aussehen.
So könnte der Sportunterricht in Zukunft aussehen.

Do greift mer sich doch an de Kopp, hat de Paul gescholl un in de Schaum vun seim Feierowendachöppche geblos, dass die Flocke gefloo sinn. Des macht er immer, wann er sich iwwer ebbes arisch uffrescht, also so ungefähr alle zeh Minudde. Mir hann widder beim Bruno an de Thek gehockt un dischbediert, was in de Welt alles falsch laaft.

Aller hopp,vezähl, hab ich gesaat, mach der Luft, Paul! Ei er hätt geles, dass in de Schule in Zukunft ah de Sport digitalisiert werre dääd. Wie soll dann des gehe, hat de Bruno, unser Wert, gefroot, werd de Fußball dann uff’m Compuder gespielt? So ähnlich, hat de Paul erklärt, do werd an enner Wand e großer Bildscherm ingebaut, uff dem dann gezeit werd, wie’s geht, zum Beispiel de Handstand odder de Felschaufschwung. Awwer es kommt noch schlimmer: Es werre Matheaufgabe gestellt un du musch mi’m Ball uff die rischdisch Lösung werfe. Also so e Bleedsinn! Stelle eich vor, mir hädde in unserer Turnhall so e digitaler Unfuch gehat, ei des Display hätt kee Woch iwwerlebt.

Die Streber un Gescheide hann schlapp gemacht

Mer mennt grad, ohne digitales Brimborium dääd heitsedas nix meh gehe, hab ich’m Paul zugestimmt. Am Enn werd die groß Paus dorch e Compuderprogramm ersetzt. Un grad de Sport war doch e Abwechslung zum Unnerricht in de Schulbank. Do hasche dich endlich ausdobe kenne. Genau, hat de Paul gemennt, beim Sport war alles grad umgekehrt wie im Klassezimmer: Die Dumme ware die Schnellschde un Beschde, die Streber un Gescheide hann schlapp gemacht un sinn uff die Nas gefall. Desweje war die Leibeserziehung, wie’s domols geheeß hat, mei Lieblingsfach. Do hätt mich doch so e digitales Programm bloß gestört.

Es hat schunn dodemit angefang, dass mer vun unsrer Penne in de Hofenfelsstroß an de Sportplatz hinner de Feschdhall marschiert sinn, hat de Bruno gewisst. Wie mer de Lehrer Ries im Sport gehat hann, simmer die Streck im Dauerlauf gewetzt un hann uns ordentlich warm geloff. Beim Lehrer Knoll hammer dann zeh Minudde Leichtathletik mache misse, Weithuppse un die Kuchel schmeiße, un dann e Stunn Fußball gespielt – do hätt uns e Compuder bloß im Weesch gestann. De Knolle Heini hat werklich gewisst, was uns guud duud, hab ich gesaat. Wammer im Winder in de Hall geturnt hann, hat er uns se’erschd zeh Runde renne losse, un mir hann debei so laut schreie derfe, wie mer gekennt hann; dennoh war dann Ruh.

Un was des widder koschde dääd, so e digitale Wand mit alle Schikane. Nohm Koschdevoranschlach wahrscheinlich hunnerddausend un uff de Rechnung dann es doppelde, was wedde mer! De Bruno hat de Kopp geschiddelt: Fer des Geld kennt mer finfdausend Medizinbäll kaafe, stelle eich mol vor, was mer dodemit alles anfange kennt.

x