Zweibrücken Do bische platt: Picknick im Salat statt Picknick im Park
Am Goetheplatz hat mer e paar große Planzkiwwel mit Kräider beplanzt, Peterle, Schnittlauch, Salbei. Des Projekt is alsball do dran gescheidert, dass de Michel Wack des ganze Grienzeich fer sei Grumbeersupp geplindert hat. In dieselb Richdung geht jetzat die Sach mit de Obstbääm vor de Stadt, die jeder abernde kann, ohne dass er Huddel mi’m Schandarm kriet. Die essbare Stadt bedeit wahrscheinlich nix anneres wie e Rückkehr zu de Zeide, wo’s Stobbele vun Grumbeere un Klaue vun Rummele uff’m Feld e Freizeitbeschäfdigung gewest is, um se iwwerlebe. Desweje hat die Sach ah erschd werklich Changse, wann de Abbel im Supermarkt zeh Euro koschd; awwer des kann jo nimmie lang dauere.
Die essbar Stadt hat bei uns e langie Tradition. Schunn beim Herzoch Christian, dem sei 300. Gebordsdaa mer heier feiere, hann die Gärdner in de herzochliche Parkanlaache links un rechts vum Kanal net bloß Rose un Tulbe geplanzt, sonnern ah Gemies un Salad. Un in Gewächshaiser sinn Tomade, Orangsche un sogar Ananas gezoh worr; es hat Biencher in ihre Stöck gebb un Schoof uff de Wiese zwischedrin, des hat domols alles zu de Gaadekunschd dezu gehört. Muss mer sich mol vorstelle: Im Rosegaade wachse neewe de Blume ah Gurke, Radiescher un Spinat! Picknick im Salat heeßt’s dann, anstatt Picknick im Park.
De Sinn vun denne ganze Planzaktione heitsedaas is vor allem, dass die Stadt griener un schenner werre soll. Mit annere worde: kee Schoddergärdcher meh un kee Beddonplätz. Aller, do hammer noch allerhand se duun. De Anfang is bescheiden: Uff’m neije naggische Vorplatz vum Helmholtz-Gymnasium hann se e Regalche mit e paar Plänzjer gestellt. Des sieht aus, als hätt mer in die Sahara e Vergissmeinnicht geplanzt. In de Rabadde newedran wachst’s degeje wie verickt; allerdings kee Blume, wie’s uff’m Schild geschribb steht, sonnern es Unkraut, pardon: es Wildkraut; fehle bloß die Brennessele un Goldrude. Vielleicht wär des e Projekt fer de Leischdungskurs Bio: Was wachst bei uns in de Stadt, wammer’s losst?
Uff’m Herzochplatz sieht’s net besser aus. Obwohl jo de Sven Hedin gemennt hat, des wär de schenschde Platz in ganz Europa. Dodezu muss mer wisse, dass der Platz vorm Rathaus zu seine Zeide e bissje bunder un der Hedin e großer Fan vun de Wüste Gobi war.
Mer muss halt enfach dort weidermache, wo de Herzoch Chrisitan mit seim Hofgärtner Petri vor beinächsd 300 Johr angefang hat, derf die Allee net mit em Plasdikdebbisch veschandele un muss de Beddon in de Innestadt rationiere.