Zweibrücken Do bische platt: Die Queen un’s Fienche hann Corona kriet
Wesweje ich schunn lang nix meh vum Paul un vum Bruno vezählt hab? Ei weil de Bruno sei Kneip hat zumache misse, drei Woche lang. Schdelle eich vor, er un sei Fienche sinn im Februar posidiv geteschd worr. Un do war’s nadierlich e Weil aus mit de Feierowendschöppcher. Es Fienche war sogaa e bissje schdolz, weil’s am allerselbe Daa wie die Queen in England Corona kriet hat. Alle drei, de Bruno, es Fienche un’s Elisabeth sinn zum Glick gebuuschdert gewest, wie sich’s fer uns Alde gehört, un hann desweje vum Corona nix gemerkt. Awwer sie hann halt in die Quarantäne gemissd, kannsche nix mache.
Geschder Owend hammer uns dann endlich widder an de Thek getroff un dort gehockt, wo mer immer hocke, wanmmer dort hocke. De Bruno hat vezählt, dass ne in denne drei Woche die Deck uff de Kopp gefall is un sei Fienche sich dreimol hat scheide losse wolle. Zum Glick ware jo am Anfang noch die Olympische Schbiele in China, hat er geseifzt, do hammer halt de ganze Daa vor de Glotze gehockt un die Medallie gezählt.
Des hammer denne in de Juchend vorgemacht
Aller, hat de Paul geruf, do kenne mer jetzat endlich uff die deitsche Goldene anschdoße! Vor allem mi’m Schliede ware mer die allerbeschde vun de ganz Welt. Kee Wunner, des hammer denne schunn in unsrer Juchend vorgemacht, mi’m Bauchplattscher uff'm Rodelschliede in de Schifflicker Dell. Mei Fienche, hat de Bruno gemennt, hat am liebschde die Fraue geguckt, wie se mit de Bettpann gekeschelt un’s Eis mi’m Bese blank gefeescht hann. Un dann nadierlich die flodde Määde, die uff’m Bischelbrett de Hang nunnergesaust sinn wie nix.
Die volkstümliche Sportarde sinn hald immer die beliebdeschde, hab ich gewisst. Desweje iwwerleen se jetzat, ob se die Schneeballschlacht un es Schleimere olympisch mache solle. Ei des wär doch Klasse, hat de Paul geschdrahlt, dodrin ware mir als Kinner Weltmeeschder: Was sinn mir uff’m Exe geschleimert, un ich war immer de Beschde. An de Schließ hab ich Anlauf genomm un dann uff’m Bleecherbach mit em eenzische Schwung un Karacho bis an die Schul. Also ich kann mich bloß dran erinnere, dass de eemol so arisch uff die Nas gefall bisch, dass se gebluut hat, hab ich ne gebremst.
Faschd alles asphaldiert un eewe
Heit is jo leider faschd alles asphaldiert un so eewe, dass es kaum noch gude Pitze gebt. Un wann doch, dann friert’s nimmie wejem Klimawandel. Aller, hat de Bruno iwwerleet, do missd mer des olympische Schleimere halt ah in die Eishall veleje, so wie die Schlittschuhrenne un es Keschele mit de Bettpann. Heer mer bloß uff, hat de Paul do gescholl: Am Indoor-Schleimere hätt ich kee Freed, do fall ich lieber unner freiem Himmel uff die Schniss.