Zweibrücken
Do bische platt: De Käschdeknaschder is nix fer Anfänger
De Käschdekaschde
Ich sammel Käschde,
Käschde, Käschde,
nix wie Käschde
unnerm Käschdebaam,
steck se in de Hossesack.
Käschde aus'm Hossesack
komme in de Käschdekaschde.
Is de Kaschde voller Käschde,
Käschde, Käschde, dausend Käschde,
schmeiß ich all die Käschde fort.
Ei was soll ich
mit'm ganze Kaschde Käschde?
Käschdesupp
E halb Pund Marone
gekocht un ganz ohne
die Schale, geschnibbelt,
mit Peffer veribbelt,
mit Sahne geschmackt
un e Zwiwwel gehackt,
in Butter geschwitzt,
in de Brieh gut erhitzt,
e Lidder, des reicht,
e Zeh Knobi vielleicht,
e Gläsje vum Wein,
so werds richdisch fein,
zum Schluss net scheniert
alles sämisch püriert,
nochmol uff de Herd,
de Topp dann geleert,
weil jeder esst mit,
un hat Appetit,
es schmeckt halt am beschde
die Supp vun de Käschde.
Eschde un wilde
Eschd de Käschde,
sinns kee wilde Käschde,
sunnern eschde Käschde.
Eschd de Käschde net,
dann sinns wilde Käschde
un kee eschde Käschde,
odder awwer doch,
un du maansch
kee eschde Käschde.
Käschd un Maron
Die Käschd trefft die Maron,
saat freindlich: na wie gehts,
doch die meent bloß: pardon,
je vous ne comprends pas.
Mir zwee sinn doch vewandt,
ruft die Käschd un lacht,
es sei jo gaa kee Schand,
ob mer aus Fronkreich käm
odder vum Pälzer Land,
sei net bleed, ma chère!
Die Maron rümpft die Naas:
Vous êtes trop ordinaire,
saat se zu ihrer Baas.
Ich wohn près de Paris,
studier an de Sorbonne,
bin halt e echt Maron,
un du e dummer Bosch.
Jetz hall awwer die Gosch,
denn ich bin aus Deux-Ponts,
ruft do die Käschd in Rage,
un leck mich kreiz un quer
an meim stachlisch - Fell,
vun wesche ordinair!
Käschdeknaschder
Hasche alles ausprobiert,
hats vor gaanix der gegraut,
vesuch emol es Käschdekraut!
Es Daschemesser aus“m Sack,
es Käschdelaab geschnibbelt
un in de Hänn veribbelt.
Ferdisch is de Käschdeknaschder,
sterrisch wie e Stoppelfeld,
koschd kee Steier un kee Geld.
Nemmsch am beschde Packbabier,
rollsch ne domit in Fassong,
schnell e Fidibus geflämmt.
Dann e diefer Lungezuch,
qualmt der bis ins Unnerhemd,
hasch beim zwedde Zuch genuch.
Es enn vum Lied
Käschde, lauder Käschde,
iwwerall im Haus,
Käschde unnerm Kanapee,
im Abort un Dachjuche,
Käschde uff de Kellertrepp,
Obacht, rutsch net aus!
Käschde, lauder Käschde,
kann se nimmie siehn!
Käschde in de Marmelad,
voll demit die Dischschublad,
un die Oma find e paar
in de Nähmaschin.
Käschde, lauder Käschde,
ruft die Mudder bees,
Käschde in de Zuckerdoos,
zwacke in de Unnerhoos.
Unser Kleenes spielt demit
in de Kinnerschees.
Käschde, lauder Käschde,
her bloß des Geschrei:
Hol de Bese aus de Eck,
kehr de ganze Käschdedreck
ausm Haus, denn ab heit
is die Käschdezeit vorbei.