Zweibrücken RHEINPFALZ Plus Artikel Do bische platt: De Käschdeknaschder is nix fer Anfänger

dpa_148e9a000cfdc631

Die reifen Kastanien und Maronen fallen derzeit von den Bäumen. Über sie hat unser Kolumnist Wolfgang Ohler ein paar Verse und Reime geschrieben.

De Käschdekaschde

Ich sammel Käschde,

Käschde, Käschde,

nix wie Käschde

unnerm Käschdebaam,

steck se in de Hossesack.

Käschde aus'm Hossesack

komme in de Käschdekaschde.

Is de Kaschde voller Käschde,

Käschde, Käschde, dausend Käschde,

schmeiß ich all die Käschde fort.

Ei was soll ich

mit'm ganze Kaschde Käschde?

Käschdesupp

E halb Pund Marone

gekocht un ganz ohne

die Schale, geschnibbelt,

mit Peffer veribbelt,

mit Sahne geschmackt

un e Zwiwwel gehackt,

in Butter geschwitzt,

in de Brieh gut erhitzt,

e Lidder, des reicht,

e Zeh Knobi vielleicht,

e Gläsje vum Wein,

so werds richdisch fein,

zum Schluss net scheniert

alles sämisch püriert,

nochmol uff de Herd,

de Topp dann geleert,

weil jeder esst mit,

un hat Appetit,

es schmeckt halt am beschde

die Supp vun de Käschde.

Eschde un wilde

Eschd de Käschde,

sinns kee wilde Käschde,

sunnern eschde Käschde.

Eschd de Käschde net,

dann sinns wilde Käschde

un kee eschde Käschde,

odder awwer doch,

un du maansch

kee eschde Käschde.

Käschd un Maron

Die Käschd trefft die Maron,

saat freindlich: na wie gehts,

doch die meent bloß: pardon,

je vous ne comprends pas.

Mir zwee sinn doch vewandt,

ruft die Käschd un lacht,

es sei jo gaa kee Schand,

ob mer aus Fronkreich käm

odder vum Pälzer Land,

sei net bleed, ma chère!

Die Maron rümpft die Naas:

Vous êtes trop ordinaire,

saat se zu ihrer Baas.

Ich wohn près de Paris,

studier an de Sorbonne,

bin halt e echt Maron,

un du e dummer Bosch.

Jetz hall awwer die Gosch,

denn ich bin aus Deux-Ponts,

ruft do die Käschd in Rage,

un leck mich kreiz un quer

an meim stachlisch - Fell,

vun wesche ordinair!

Käschdeknaschder

Hasche alles ausprobiert,

hats vor gaanix der gegraut,

vesuch emol es Käschdekraut!

Es Daschemesser aus“m Sack,

es Käschdelaab geschnibbelt

un in de Hänn veribbelt.

Ferdisch is de Käschdeknaschder,

sterrisch wie e Stoppelfeld,

koschd kee Steier un kee Geld.

Nemmsch am beschde Packbabier,

rollsch ne domit in Fassong,

schnell e Fidibus geflämmt.

Dann e diefer Lungezuch,

qualmt der bis ins Unnerhemd,

hasch beim zwedde Zuch genuch.

Es enn vum Lied

Käschde, lauder Käschde,

iwwerall im Haus,

Käschde unnerm Kanapee,

im Abort un Dachjuche,

Käschde uff de Kellertrepp,

Obacht, rutsch net aus!

Käschde, lauder Käschde,

kann se nimmie siehn!

Käschde in de Marmelad,

voll demit die Dischschublad,

un die Oma find e paar

in de Nähmaschin.

Käschde, lauder Käschde,

ruft die Mudder bees,

Käschde in de Zuckerdoos,

zwacke in de Unnerhoos.

Unser Kleenes spielt demit

in de Kinnerschees.

Käschde, lauder Käschde,

her bloß des Geschrei:

Hol de Bese aus de Eck,

kehr de ganze Käschdedreck

ausm Haus, denn ab heit

is die Käschdezeit vorbei.

x