mundartkolumne: do bische platt Die heidisch Generation is arisch vewöhnt
De Paul war mol widder schwer in Raasch. Er hat schunn losgeleet, do war de Bruno grad debei, die erschde Feierowendschöppcher se zappe. Ei mer mennt jo grad, es wär bei uns e neijie Eiszeit ausgebroch. Jetzat soll in de Schule wejem deire Gas die Heizung enner Grad runner gedreht werre un in de Schwimmbäder es Wasser bloß noch 24 Grad warm sinn, un schunn redde se all vum Weltunnergang. Ei do missde mir jo all als Kinner erfror sinn. 24 Grad hat mol grad es Wasser gehat, wo ich am Samschdaa drin gebad worr bin. Ei mir ware deheem sechs Kinnercher, un ich war de Jingschde. Mir sinn all in de Brenk im selbe Wasser gebad worr, un bis ich dran war, do war die Brieh halt dreggisch un kald. Awwer es hat mer nix geschaad. Gucke mich doch an, was aus mir fer e Kerl worr is!
Du hasch jo recht, hab ich’m zugestimmt. Die heidisch Generation is arisch vewöhnt, un all menne se, sie kennde net iwwerleewe, wann’s in de Wohnung wennischer als 22 Grad hat. Ei so warm war’s bei uns deheem im Backowe. Un im Winder war bloß in de Kisch geheizt, alle annere Zimmer eiskalt. In meim Schlofzimmer hann die Eiszappe vun de Deck gehonk, un morjens ware mei Hänn uff’m Plümeau feschdgefror.
Bei uns deheem, hat d Bruno gewisst, hat mei Muddie morjens mi’m Bickel es Eis im Wassersteen uffhacke misse, demit mir uns wäsche gekennt hann. Awwer mit kaldem Wasser!
Domols hammer jeder e Brickett zum Schmiddeder mitbringe misse, wann dort e Veanstaldung war, demit mer de groß Kanoneowe hat heize kenne. Un in de Alleeschul hammer alle Stunn die Plätz gewechselt, demit sich jeder am Owe hat ufftaue kenne. Un andauernd hammer Kohleferie kriet, weil de Winderbrand net gereicht hat. Jede Nacht is mei Vadder zum Güderbahnhof geschlich un hat dort Kohle geklaut. Un im Wald war de Boddem wie gekehrt, jedes Äschdche hammer uffgehob.
Un im Summer ware mer glicklich un froh, wann de Messerle vorne am Ingangshaisje zu de Schließ uff die Tafel geschribb hat: Wasser 16 Grad, Luft 20 Grad. Des war bloß an drei Daa im Hochsommer de Fall. De Ausgleich war die Rutschbahn, die war aus Blech un is in de Sunn so heiß worr, dass die Badehos angefang hat se brenne.
Am erschde März hab ich die korze Ledderhose angezoo, ah wann’s geschneit un gefror hat, do hat’s nix gebb. Wann do noch enner vun de Buwe in lange Hosse in die Schul komm is, hat er drei Stunne Nohsitze kriet.
Wisse ner was, hab ich gesaat, was kenne mir froh sinn, dass nimmie frieher is! Do druff drinke mer jetzat noch e Schöppche.