Zweibrücker Mundart-Kolumne RHEINPFALZ Plus Artikel Der neie Haldepunkt hat de Name Rosegaade gar net vedient

Weit un breit kee Rosegaade in Sicht.
Weit un breit kee Rosegaade in Sicht.

Allee hopp, heit fangt de Fasenachtsmonat an, un do hab ich es passende Thema: de Bahnhaldepunkt Rosegaade. Sei Name hat er net vedient, weit un breit kee Rosegaade in Sicht, awwer des kennt noch werre. Wammer unser Freibad zumache, wär genunk Platz, um de Rosegaade so zu vegrößere, dass er bis in die Näh vun de Bahngleise reiche dääd. Wann net, is der Name e Etikeddeschwindel: Mer hat nohgemess, dass de Weesch vum Hauptbahnhof bis zum Hauptingang an de Saarlandschdroß mol grad zweehunnerd Medercher länger is als wie vum Marieschdeen.

Denne Name hätt’s vedient, es neije Bahnhöfche: Haltepünktche Marieschdeen, zur Erinnerung ans Reuerinnekloschder, des mer dort um 1000 n. Ch. als Veschdeck fer die Mäde ingericht hat, die in unsrer Schdadt net guud geduun hann. Wie dann schbäder de Herzoch Stephan des Kloschder in die Schdadtmaure enin veleet hat, um uff die Mäde besser uffbasse se kenne, is der Name Marieschdeen serick geblibb.

Ma kennt ne ah Mörsbach Süd nenne

Mer kennt awwer ah an annere Name denke. Mei Vorschlach wär Haldepunkt Kandon, weil dort de Storchekandon anfangt, wie des Verdel rund um die Landauer Schdroß heeßt. Em ehemalische Owwerborjemeeschder dääd am besdchde Bahnschdeich Mörsbach Süd gefalle; aller, ah net vekehrt.

Awwer neh, nohm Rosegaade soll er heeße, weil dort die Masse vun Saarlänner aussteije dääde, die alleen weje de Rose zu uns käme. Mei Angschd is halt, dass die Besucher aus Dingwert un Humborch dorch die Geeschend erre, weil se kee Gaade siehn, die Landauer Schdroß entlang suche, am verde Haus links nimmie weider wisse un dort klingele, um nohm Weesch se frohe. Des is jetzat awwer ausgerechent mei Haus, ich sitz grad an meiner Kolumne fer die Rheinpalz, werr dorch die ve’errde Saarlänner geschdört un krie mei Beitrach net zeidisch ferdisch.

E gansie Reih große Blummekiwwel

Jetzat gebt’s awwer Hoffnung: Mer hat am Ausgang vum Haldepunkt e gansie Reih große Blummekiwwel uffgeschdellt. Ich nemm an, dass mer do enin Rose planze duud, was sunschd. Dann steije die Saarlänner aus’m Bähnche aus, siehe die Rose, menne des wär schunn de Rosegaade, steje widder in, un mir sinn se dabber los.

Außerdem hat die Bahn klargeschdellt, dass se vun Humborch aus gaanet weider als wie zu unserm Hauptbahnhof fahre. Dann missde die Neinkeijer un Humborjer also de Umweesch iwwer Dingwerd nemme, um zum Haldepunkt Rosegaade se komme. Ei so bleed sinn se jetzat ah widder net. Do bleibt dann nix Anneres iwwrisch, als dass die Bahn vun unserm Hauptbahnhof e Schieneersatzvekehr mit Busse niwwer an de Marieschdeen inrischd. Moment, dann kennd mer doch glei mi’m Bus…; nee, des is jetzat kee gudie Idee, weil do de nei Haldepunkt iwwerflissisch wär, un uff denne Gedanke derf jo werklich nimmande komme, gell.

x