Do bische platt RHEINPFALZ Plus Artikel De Rock ’n ’ Roll war mol de Unnergang vum Abendland

So hat frieher de wilde Watz ausgesiehn: die Bill Haley (rechts) beim Rocke
So hat frieher de wilde Watz ausgesiehn: die Bill Haley (rechts) beim Rocke

Vielleicht sinn mir enfach se ald, um do mitredde se kenne. Gucke eich bloß an, was die vun de ledschd Generation veanstalde. Wie immer im neie Johr hammer an de Thek gehockt, de Bruno, unser Wert, de Paul, mei beschder Freind, un ich, un e bissje iwwer Gott un die Welt philosophiert.

Ei die kenne doch geje die Umwelt sinn, ohne dass se sich iwwerall feschdklebe odder die Grumbeersupp an die Mona Lisa dran schidde, hat de Paul gescholl. Ei was kann dann die defor! Jetzat mol langsam, Paul, hab ich gesaat, die junge Leit sinn net geje die Umwelt, sonnern sie wolle die Umwelt rette. Awwer du hasch Recht, uff die Art bringe se jo nur uns Alde geje sich uff. Un des is nadierlich widder Wasser uff die Miehl vun de Junge, fer die mir an allem schuld sinn.

Ei so war’s doch schunn immer, hat de Bruno gemennt, schunn wie mir jung ware. Halbstarke hann uns domols die Alde gescholl, un de Rock’n’Roll wär de Unnergang vum Abendland. Die Feierowendschöppcher un die Sigarette hann se uns vebott!. Un mir hann uns alles gefalle losse un kee bissje prodeschdiert. Na aller, hab ich widdersproch, beim Bill Haley seine Konzerde in Berlin un Frankfort hat’s ah Krawalle gebb un die Fans hann’s Mobiliar korz un kleen geschlaa. Awwer do war doch e Unnerschied zu heit: mir hann net bloß de Bill un de Elvis als Idole gehat, sonnern ah de Kafka un de Camus. Heit wisse die Junge gar nimmie wer des war, hat mer de Paul zugestimmt, dodefor kenne se de Dieter Bohlen un die Greta Thunfisch. Du mennsch die Thunberg, Paul, iwwer die dääd ich jo ganix saan, die klebt sich wennischens net in de UNO ans Rednerpult, wann se dort redde derf. Un wissener was: Unser Generation is dran schuld, dass mer uns Alde heitsedaas kee Respekt meh entgejebringt. Mir hann domols die Popkuldur erfunn, angefang bei de Bluejeans un uffgehört beim Joint, denne mer heemlich bei de Konzerde vun de Lords geracht hann. Des war gleichzeidisch de Anfang vun de Juchendkuldur un de Diskriminierung vun de Alde. Un dodegeje misse mir uns wehre. Mir misse in unserm Alder noch emol rebellisch werre, rebellischer als wie die Junge.

Ei jo, hat do de Paul gejubelt un vor lauderlauder sei Glas mi’m Feierowendschöppche umgestoß; ei jo, un mir hann jo do ah unser Vorbilder: Gucke eich die Rolling Stones an, de Peter Kraus, de Jerry Lee Louis, des sinn ah alles Obas! Kann schunn sinn, hat de Bruno gemennt un mi’m Wischlumbe em Paul sei Bier uffgewischt, awwer de Jerry Lee Louis is grad gestorb. Un sei Feierowendschöppche muss mer desweje schun lang net umwerfe, do wär mer’s lieber, du däädsch dich an de Thek festklebe.

x