Meinung
Do bische platt: Worin sich Mauersegler und Militärflugzeuge unterscheiden
Ihr werre eich wunnere, dass ich e Ewischkeet nix vum Paul un vum Bruno vezählt hab? Aller, iwwer die zwee Langweiler gebt’s halt nix Neies. Wann ich schreib, dass mir uns zum Feierowendschöppche dreffe un dort an de Thek sitze, wo mer immer hocke, wammer dort sitze un unser Schöppche drinke, dann saan ihr doch: Die Geschicht kenne mer, des kannsche deiner Großmudder vezähle. Ab un zu krien mer uns in die Hoor un vetraan uns dann widder, was soll’s.
So wie neilich, wie de Paul mol widder Damp abgeloss hat. Angefang hat’s ganz friedlich. Jetzat dääde se widder fliehn, hat de Paul gemennt. Ei jo, hab ich’m zugestimmt, ab Midde Mai sinn se aus Afrika serick, die Mauerseeschler, un briede schunn widder unnerm Dachkannel. Immer im Mai werd de Kandon lebendisch, so war's schunn frieher: De Langhauser hat’s Eisfähnche an seim Lade naus gehonk, die Keschde hann geblieht un drunne n de Schließ hat die Bademeeschder Messerle es Freibad uffgesporr. Net se vegesse die Mauerseechler, die jetzat widder fliehe. Nee, hat do de Bruno widersproch, de Paul mennt doch ebbes ganz Anneres: Jetzat fliehe die Maikäwwer widder. Odder ah net, weils schunn Juni is un heier die Käwwer sich sowieso rar mache. Gell, Paul.
Früher wars auch nicht leiser
Bleedsinn, hat er gekrisch, de Paul, un mit de Fauschd uff de Disch gehau, dass die Gläser gehupst sinn. Ich redd net vun de Schwalbe un net vun de Maikäwwer, ihr zwee Dummschwätzer! Falsch, hab ich ne unnerbroch, Mauerseeschler, kee Schwalbe, des is e Unnerschied. E Moment lang hat er nix meh se saan kenne, de Paul, dann hat er dief Luft geholt. Ei ich redd doch vun dem amerikanische Hornochs, dem atlantische Dummbeidel in Washington. De Bruno hat’s net glaawe wolle: Du mensch denne Trump? Un der flieht jetzat? Jo, ich menn de Trump, hat de Paul sich uffgereecht, un nee, er flieht net. Awwer sei Düsejäscher, die fliehe un übe fer de näshschde Kriech. Hanner des net geles, das die Amis jetzat unser Fluchplatz in ihr Stradeschie inbaue, fer alle Fäll.
Hasch Recht, hab ich gesaat, um ne se beruhische. Mer hat’s an manche Daa höre kenne, wie se de Himmel entlang gesaust sinn, die Krachmacher. Aller, wann de an frieher denksch, do is de Lärm jetzt noch harmlos, hat de Paul gescholl. An manche Daa sinn der die Ohre abgefall. Un wammer bedenkt, dass des die een un selbe Sarbres vun de Kanader gewest sinn, die mit de Royal Air Force die Bombe uff unser Stadt geschmiss hann. Un wann se die Schallmauer durchbroch hann, hat des sogaa die Oma gehört, un die war stockdaab. Siehschde, Paul, des kann dir un deiner Oma bei Mauerseeschler net bassiere, dass se schneller sinn als wie de Schall.