Zweibrücken
Do bische Platt: Wenn de Graf ned so knausrisch geween wär
Schunn wie er sich mit Karacho an de Thek gehockt hat, hammer gewisst, dass mol widder viel Damp im Kessel is. So isser halt, de Paul. Er macht aus seim Herz kee Puddelgrub un is immer gud druff, wann er sich uffreesche kann. Er hat die Zeidung unnerm Arm uff die Thek geknallt un mit de geballt Fauschd druffgeschlaa: Hanner des ah kriet, die Beilaach zum Jubiläum 75 Johr Rheinland-Palz? Ei jo, hab ich gesaat, des war ledschd Woch in de de Rheinpalz, gell. Werklich indressant se lese, was in dere Zeit so alles bassiert is.
De Paul hat mich aneguckt, als wollt er mich fresse. Indressant nennsch du des, indressant! Uff zeh Seide is unser Stadt grad zweemol genennt worr: emol in de Lischd vun de Garnisone un noch emol bei de Hochschule, un immer ganz am allerhinnerschde Enn. Un ansunschde kee Sterbenswördche iwwer unser scheenes Städtche.
Lieber acht Bricke fer die Wasserbursch
Ei mir sinn jetzat halt emol mit dem Z de Schluss vum Alphabet, hat de Bruno gemennt. Wär de Graf sellemols net so knausrisch gewest un hätt acht Bricke zu seiner Wasserbursch gebaut statt bloß die zwee, dann dääde mer als Achtbricke immer ganz vornedran stehe. Do drum geht’s doch gar net, du Dummbeidel, hat de Paul gekrisch un schunn widder die Zeidung gebatscht. Der Skandal is doch, dass mer uns ganz hinne ins Eckelche stellt, als wäre mir de ledschde Dreck! Do werd iwwer die Demokradie geschribb un nadierlich iwwers Hambacher Feschd; awwer kee Wördche iwwer unser Buwehauser Pressverein, der die Demokradie erfunn hat. Do werd iwwer Recht un Gesetz geschwätzt, awwer rein garnix iwwer unser Appellationsgerichtshof, es äldeschde Oberlandesgericht in ganz Deitschland, wenn ah die Dummbeidel vum OLG Koblenz uns mit Timbuktu veglich hann. Nix iwwer unser Rosegaade, odder die Fasnerie, awwer groß mit Foddo iwwer die Loreley.
Jetzat bleib mol mit de Fieß uff’m Boddem, hab ich gesaat, des kannsche doch net vegleiche. Un wesweje net, hat er sich net beruhische wolle, de Paul. Wer hat dann des Gedicht iwwer die Loreley geschribb: Nimmand annerschder als wie de Heinrich Heine, un der war doch Mitglied im Buwehauser Verein.
Zapp mer noch e Schöppche!
Siehschde, hat do de Bruno gemennt, hätt der Heine sei Gedicht iwwer’s Wolfsloch un de Deiwelsbrunne geschribb, dann wäre die jetzat in deim Juiläumsblättche. Un es is doch klar, dass mer an de Hannes Gutenberg un sei Buchdruck erinnert un an die Roulad vum Helmuth Kohl un net an des nixnutzisch U-Boot, des de Willem Bauer in Zweebricke erfunn hat. Also losse mer die Kerch im Dorf un de Speyrer Dom am Rhein. Wisse ner was, hat de Paul do gesaat un dief in sei Bierglas geguckt, wisse ner was: Mit eich zwee Vadderlandsveräder redd ich kee Word meh. Komm Bruno, zapp mer noch e Schöppche!