Zweibrücken RHEINPFALZ Plus Artikel Do bische platt: De Weesch zu de Cuntwischer Hitt hammer mit zune Aue gefunn

Früher Contwiger Hütte, heute Kleinwalsertal: Wandertage haben sich im Laufe der Zeit geändert. Verlaufen hätte sich früher niem
Früher Contwiger Hütte, heute Kleinwalsertal: Wandertage haben sich im Laufe der Zeit geändert. Verlaufen hätte sich früher niemand.

Seledschd hat die Zeidung iwwer des Beinah-Unglick bericht, wie faschd hunnerd Schüler un ihr Lehrer, all aus de Palz, sich in de Alpe veloff hann un vun de Berschwacht gerett worr sinn, die mit de Plattfieß sogaa mi’m Hubschrauber. Aller, de Watzmann is halt net de Dunnersberch, do muss mer sich schunn auskenne un die rischdische Schuh an de Fieß hann. Zum Glick is nochmol alles guud gang. Wammer do an die Katasdroph am Dachstein denkt, wo 1954 um die selb Johreszeit zeh Schüler un drei Lehrer umkomm sinn!

Uns hätt des frieher net bassiere kenne, weil mir an unserm Wannerdaa uff die Cuntwischer Hitt marschiert sinn, dort unser beleeschde Brode gess un de Kamilletee aus de Feldflasch gedrunk hann, dann is es widder heem gang. Des war jetzat net des ganz große Abenteuer gewest, awwer immer noch besser wie e Vormiddaa mit Matte un Reli in de Schulbank. Un ve’erre hat mer sich do ah net kenne, denne Weesch hammer mit zune Aue gefunn.

So ganz selbvestännisch is des awwer offenbar doch net. In de Zeidung hat nämlich ah gestann, dass de Rettungsdienschd vum Roode Kreiz im Johr dorchschnittlich dreißisch Mol, in de ledschde zwee Coronajohre sogar bis zu sechzisch Mol, hat Wannerer aus’m Pälzer Wald rette misse. Des ware merschdens Leit, die vor lauder Bääm nimmie aus’m Wald rausgefunn hann, un e paar die krumm getappt sinn un nimmie weider gekennt hann. Also dass mer sich in unsre Wälder velaafe kann, is jo kaum se glaawe. Die vum Pälzerwald-Verein markiere die Weesche so grindlich, dass manche Bääm aussiehe wie angemolde Totempähl bei de Irokese. Un so ganz mudderseelealleen bische jo faschd nerjens. Awwer es soll jo ah Leit gewwe, die finne aus ihrm eischene Gaade nimmie heem.

Wannerfahrde hat’s frieher ah schunn gebb. In de Unnerprima simmer vun de Bundeswehr noh Kiel ingelaad worr, mit de Bahn nuffgefahr un hann drei Daa in em ausrangschierde U-Boot gehaust. Die Marine wollt uns mit de christliche Seefahrt bekannt mache un hat gehofft, mer dääde dann nohm Abi bei ne anheiere. Sie hann awwer e großer Fehler gemacht: Mir sinn e ganzer Daa in em Schnellboot uff de Ostsee rumgeschippert bei Windstärke sechs un hann des Schiff vollgekotzt.

Net bloß an de Schule gebt’s de Wannerdaa, sonnern ah bei Ausstellunge, die dann awwer net dorch de Pälzer Wald marschiere, sonnern vun Stadt zu Stadt. Des nennt mer dann Wannerausstellung. Zur Zeit macht e Sammlung mit lauder Märcher bei uns in de Bipontina Station. Ich finn, des Thema basst ganz prima, weil in de Märcher jo ah dauernd enner uff die Waltz geht un sei Abenteuer besteht. Manchmol bassiert’s dann awwer ah dort: Die Kinnercher velaafe sich, finne nimmie heem un lande bei de Hex.

x