Ich mään jo blooß Mein Kumbel Fred, en Kuli un de Antichrischt

Ein Kugelschreiber – mit dem „Werwekuli“ aus der Kolumne weder verwandt noch verschwägert.
Ein Kugelschreiber – mit dem »Werwekuli« aus der Kolumne weder verwandt noch verschwägert.

Große Ereignisse werfen ihrn Schatte voraus. Diesmol: e Landdaachswahl.

„Guggemol, was ich do hab!“, blärrt mein Kumbel Fred uff de Gass schunn aus 30 Meter Entfernung. Er macht en Sprint uff mich zu, was an un fer sich schunn e Schauspiel isch. Awwer dass er ach noch mit alle zwää Händ in de Luft wedelt, isch absolut spektakulär. Ich denk: Was, wann er uff die Schniss fallt? Soll ich schunn emol vorsorchlich de Rettungsdienscht rufe un gleich ach noch Entwarnung gewwe beim Erdbeewe-Warnzentrum?

Wie er vor mir steht, schnauft er erscht emol durch, ää Hand uff’m Knie, die anner Hand an enre Hauswand. Des dauert e ganzi Weil. Dann streckt er mir e Hand hie un zeicht mir en Kuli mit emme Schriftzuuch. Wie ich blooß de Kopp schittel, hebt er mir des Ding direkt vor die Aache. Es isch en Werwekuli vun de XYZ* (*aus Reschbeggt vorm Fred seine Perseenlichkeitsrechte** bleibt die Baddei uugenennt. **Des sinn iwwrichens die selwe Perseenlichkeitsrechte, wu verhinnren, dass ich Ihne den Witz mit dem Erdbeewe erkläre kann).

„Gugg, was ich habb!“, saacht de Fred als hett ich’s beim erschte Mol nit g’heert.

„Aha, Fred“, saach ich.

Ich kenn ihn zwar schunn, seit er sich in Reli mit emme Nietzsche-Schnorres in die erscht Reih g’huggt hot, awwer jetzt wääß ich beim allerbeschte Wille nit, uff was er nauswill. Sie missen wisse: De Fred hot sich nie ebbes aus Philosophie gemacht, awwer wann de Prieschter im Lehramt dann iwwer die Atheischte aafange hot herzuziehe, schbeeder iwwer die Hedonischte un am End ach noch geche de Antichrischt in Form vun Minireck, war ruckzuck die Stunn rum un die ganz Klass hot Ruh g’hatt vor de Briefe vum Paulus odder was es halt an dem Daach hett sei solle. Un mein Kumbel Fred war de Held, ach bei de Minireck. Wu war ich? Bei dem Kuli.

Ich nemm des Ding in die Hand, drick e paarmol uffs Knebbel un gebb’s em Fred widder serrigg.

„Un?“, saach ich.

„Landdaachswahlkampf!“, saacht de Fred. „Ich bin schunn doddaal uffgereecht.“

Mir fallt die Klapp runner.

De Fred grinst wie e Dreckschipp un zwinkert mir zu. „Hab fünf Johr lang gewart zum Umdausche. Ich mään jo blooß.“

Der Autor

Michael Konrad ist bei der RHEINPFALZ am SONNTAG der Mann für die Pfalz und alles Pfälzische. Mit seiner wöchentlichen Dialektkolumne „Ich mään jo blooß“ und der Mitmachserie „Saach blooß“ über Pfälzer Begriffe und Redensarten schafft er Raum für die Sprache der Pfälzerinnen und Pfälzer. Die Leser können ihn damit immer wieder auch „live“ erleben – überall in der Pfalz. Seine Bücher rund um den Pfälzer Dialekt gibt’s unter anderem in Pfalzläden, im Buchhandel und im RHEINPFALZ-Shop.

x